در اینجا غزلی از عارف جلیل القدر کاشف دزفولی می آورم:
* اگر رخسار نیکویت نمی دیدم چه می دیدم
وگر با زلف تو سودا نمی کردم چه می کردم
اگردل را به عشق تو نمی بردم چه می بردم
وگر خود را چنین رسوا نمی کردم چه می کردم
اگر محبوبی همچون تو نمی جستم چه می جستم
وگر دل در غمت شیدا نمی کردم چه می کردم
اگر شب قصه زلفت نمی گفتم چه می گفتم
و گر صبح از رخ زیبا نمی کردم چه می کردم
به گرد شمع رخسارت نمی گشتم چه می گشتم
فدا،جان بر قد رعنا نمی کردم چه می کردم
به دل عقد محبت را نمی بستم چه می بستم
ز وصلت این گره را وانمی کردم چه می کردم
دل کاشف ز هجرانت نمی رستم چه می رستم
به زلفت مسکن و مأوا نمی کردم چه می کردم
