اگرچه گفته شده الطرق الی الله بعدد انفاس الخلائق ولی همچنانکه عرفا اشاره کرده اند وبه کشف وشهود دریافته اند نزدیکترین راه ها برای وصول به حقیقت الهی وبهترین وسایل برای رسانیدن انسان به مقصود بر سه نوع است:
اول :آنانکه نماز وروزه وحج وجهاد وسایر اوامر ظاهری شرع را به مورد وبه جا اجرا می کنند وآنچه نهی شده اند ودر زمانی این راه طریقی است که نیکان واخبار برگزیده اندودر زمانی طولانی به فیض حق رسیده اند اما عده آنها از طریق به حق واصل شده اند از کم کمتر است.
دوم :طریق اهل مجاهدت وریاضت است که اخلاق بشری خود را تغییر داده ونفس خویش را کشته اند دل را تصفیه کرده وروح را به زیور خدا پرستی آراسته اند ودر آبادانی جان پرداخته اند واین راه مخصوص نیکوکاران است
آنها که از این راه به جائی رسیده اند بسیار ناچیز ونادرند وغالبا در گردابهای گمراهی وضلال افتاده نیست ونابود شده اند ابن منصور از ابراهیم خواص سئوال کرد که نفس خود را چند گاه به ریاضت داشته ای ابراهیم پاسخ داد شش سال با توکل سپری کردم ابن منصور گفت زندگی خود را بیهوده تلف کردی وبه باد فنا دادی پس چه وقت به مقام فنا فی الهی می خواهی نائل شوی؟؟
سوم :طریق رهروان حق و پروازکنندگان به اوج حقیقت مطلق وراه اهل محبت ومجذوبین است این راه نزدیکترین طریق وصول به حق می باشد زیرا فقط کسی می تواند قدم در آن نهد که از ابتدا به مصداق موتوا قبل ان تموتوا رفتار نماید وخود را بمیرانند بدیهی است که مرگ ارادی بیهود حاصل نشود وبرای هرکسی فراهم نگردد بلکه ده مرتبه باید طی کرد تا بدان رسید.[1]
توجه: ده مرتبه وصول به حقیقت در پست آینده بروز خواهد شد. منتظر قدوم مبارک شما خواهیم بود.
یا حق
[1] صفخات پایانی حق الحقیقه از مرحوم کاشف دزفولی، ترجمه مرحوم علی فتحی پور، چ1335 ، اهواز ، چاپخانه صافی
ارکان ریاضت:
ریاضت دارای چهار رکن اساسی است از این قرار:
رکن اول سکوت
رکن دوم عزلت
رکن سوم گرسنگی
رکن چهارم بیداری
رکن چهارم بیداری :
بیداری که نتیجه مستقیم گرسنگی است هم بر دو نوع است یکی بیداری دل ودیگری بیداری چشم. بیداری دل آگاهی وهوشیاری است ومنظور از بیداری چشم هم بیداری دل است زیراچون دیده به خواب رود، دل هم بخواب غفلت می رود بیداری مایه خودشناسی است که مقدمه خداشناسی است وهر گاه سالک از مردم دوری گزید وخود را هم فراموش کرد وسکوت اختیار نمود وبه خدا مشغول شد وهنگامیکه غفلت زدگان به خواب فرو رفته اند بیداری کشید وارکان اربعه ریاضت را که دربالا به آنها اشاره کردیم به جا آورد از دایره محدود بشریت خارج می شود وبه عالم ملکوت راه می یابد ومصداق شعر عارفی را می یابد که گفته است:
کیست ابدال آن که او مبدل شود
خمرش از تقدیر یزدان خل شود[1]
تذکر: ان شا اله مطالب جذاب در مورد عرفان از کاشف دزفولی در روزهای آینده در این وبلاگ درج خواهد شد.
یا هو
ارکان ریاضت:
ریاضت دارای چهار رکن اساسی است از این قرار:
رکن اول سکوت
رکن دوم عزلت
رکن سوم گرسنگی
رکن چهارم بیداری
رکن سوم گرسنگی:
تحمل گرسنگی بر دو نوع است یکی اختیاری ودیگری اضطراری که در اصطلاح اهل ذوق نوع اول گرسنگی سالکین است ونوع دوم گرسنگی محققین.محقق به واقع گرسنه نمی ماند بلکه از مصرف خود می کاهد کمترمی خورد وبیشتر تحمل می کند وهرگاه در مقام همت وبزرگواری باشد به خوراکش افزوده می گرددوآن افزایش دلیل برتابش انوار حقیقت بر دل او است ولی هر گز پر خوری نمی کند زیرا که پرخوری اهل سلوک دلیل بر دوری آنان از خدا ورانده شدنشان از خیر وبرکت وتسلط به نفس شهوانی وقوای حیوانی است گرسنگی بهترین توشه هر رهروی لست که در حد خود حال ومقامی دارد.
گرسنگی خشوع وخضوع وذلت ومسکنت وفقر وسکون وآرامش می آورد وگرسنگی در محققین رقت وصفا را برمی انگیزد وموجب می گردد که به اخلاق الهی متخلق گردند که مقامی بس رفیع وارجمند است. اما باید دانست که این گرسنگی با گرسنگی عوام تفاوت فاحش دارد زیرا که عمل گرسنگی در عوام موجب صحت تن است وتندرستی به تنهائی کافی برای کسب فیض وسعادت نیست. گرسنگی سالک باید با همت مردانه ای توام باشد چه درغیراین صورت انسان را به افکار پلید شیطانی وا می دارد وبه وادی ضلالت وفساد می کشاند[1].
تذکر: بقیه ارکان به ترتیب در پست های آینده بروز خواهد شد.منتظر حضور گرم شما هستیم.
یا حق
[1] -حق الحقیقه، کاشف دزفولی صدرالدین، مترجم علی فتحی پور، اهواز، صافی ، مهرماه 1335 ، از صفحات آخر کتاب